یکی از شواهد اعجاز قرآن پیشگویی‌های آن است که خبر مذکور در آیات دوم تا چهارم سوره روم یکی از برجسته‌ترین مصادیق آن‌ها است. در این آیات به پیروزی رومی‌ها بر ایرانی‌‌ها- و بنا بر ‌احتمالی دیگر، به شکست رومی‌ها در برابر مسلمانان- با ذکر زمان تقریبی وقوع آن، اشاره شده است. برخی نویسندگان، بر معجزه بودن این خبر غیبی شبهاتی وارد کرده‌اند. پژوهش حاضر، با هدف تبیین و اثبات این پیشگویی و پاسخ به شبهات مذکور، به روش تحلیلی- انتقادی به این نتیجه دست یافته است که اصل صدق «پیشگویی» بر آیات مذکور، خواه در مکه نازل شده باشد و یا در مدینه، ابهامی ندارد، و از آنجا که در قرآن خبرهای مختلفی از آینده وجود دارد که به درستی محقق شده است،‌ نمی‌توان وقوع پیشگویی‌‌های قرآن را تصادفی دانست، بلکه منشأ آگاهی پیامبر اکرم (ص) نسبت به آینده به طور عام، و نسبت به خبر پیروزی رومیان یا مسلمانان، ارتباط با عالم غیب و ملکوت است و هر پیشگویی که قبل یا مقارن آن با ادعای نبوت همراه باشد، به استناد حکمت الهی و قبح اضلال بندگان، نشانه صدق مدعی نبوت است.