حضرت آیت الله سبحانی (حفظه الله) موسسه امام صادق(علیه السلام) فصلنامه کلام اسلامی 2322-4592 34 135 2025 11 22 A Discourse Analysis of "Chastity" and "Veiling" in the Sacred Texts of the Abrahamic Religions: From Purity Laws to a Symbol of Identity تحلیل گفتمان «عفت» و «حجاب» در متون مقدس ادیان ابراهیمی؛ از قوانین طهارت تا نماد هویت 81 105 251352 FA حسین نظری دکتری کلام اسلامی دانشکده الهیات و علوم اسلامی دانشگاه تبریز، طلبه سطح 4 حوزه علمیه خراسان Journal Article 2026 05 21 <span>The present study, employing critical discourse analysis and a comparative-historical approach, examines the concepts of "chastity" and "veiling" (ḥijāb) in the foundational texts of the three Abrahamic religions. The aim is to offer a systematic, discourse-oriented reading that demonstrates how the overarching semantic frameworks in each religion have shaped particular rulings and transformed the body into an arena for the exercise of power and the construction of identity. Drawing on a composite theoretical framework (discourse analysis, Foucault's theory of power, and identity-construction theory), the findings show that despite a shared concern with regulating relations, the dominant discourses are fundamentally different: in Judaism, the discourse of "ritual purity and the preservation of ethnic cohesion" operating through a mechanism of symbolic control; in early Christianity, the discourse of "individual asceticism and eschatology" operating through a mechanism of internal self-surveillance; and in Islam, the discourse of "social ordering and conferring identity upon the ummah" operating through a mechanism of regulating public relations. Through textual analysis and the presentation of a comparative model, this article argues that understanding these rulings requires moving beyond atomistic readings and attending to the discursive system and the socio-theological aims of each religion. Finally, the study proposes avenues for interreligious dialogue and a contemporary rereading of these texts.</span> <span lang="AR-SA">پژوهش حاضر با روش تحلیل گفتمان انتقادی و رویکردی تطبیقی تاریخی، به واکاوی مفاهیم «عفت» و «حجاب» در متون بنیادین سه دین ابراهیمی می‌پردازد. هدف، ارائه خوانشی نظام‌مند و گفتمان‌محور است که نشان دهد چگونه چارچوب‌های معنایی کلان در هر دین، احکام جزئی را شکل داده و بدن را به عرصه‌ای برای اعمال قدرت و ساخت هویت تبدیل کرده‌اند. یافته‌ها با استفاده از چارچوب نظری ترکیبی (تحلیل گفتمان، نظریه قدرت فوکو، و نظریه هویت‌سازی) نشان می‌دهد که علیرغم اشتراک در دغدغه تنظیم روابط، گفتمان‌های مسلط اساساً متفاوتند: در یهودیت، گفتمان «طهارت آیینی و حفظ انسجام قومی» با مکانیسم کنترل نمادین؛ در مسیحیت اولیه، گفتمان «ریاضت فردی و فرجام‌گرایی» با مکانیسم خودنظارتی درونی؛ و در اسلام، گفتمان «نظم‌سازی اجتماعی و هویت‌بخشی به امت» با مکانیسم تنظیم روابط عمومی. این مقاله با تحلیل متون و ارائه یک مدل تطبیقی، استدلال می‌کند که فهم این احکام، مستلزم عبور از قرائت‌های جزئی‌نگر و توجه به نظام گفتمانی و اهداف اجتماعی الهیاتی هر دین است. در نهایت، این مطالعه زمینه‌هایی برای گفت‌وگوی بین‌اَدیانی و بازخوانی معاصر این متون پیشنهاد می‌دهد.</span> https://www.kalamislami.ir/article_251352_012d084357911317bace46f6814e7884.pdf