حضرت آیت الله سبحانی (حفظه الله) موسسه امام صادق(علیه السلام) فصلنامه کلام اسلامی 2322-4592 34 135 2025 11 22 An Analysis of the Miraculous Prophecy in the Opening Verses of Sūrat al-Rūm and a Response to Objections تحلیل اعجاز غیبی آیات ابتدایی سوره روم و پاسخ به شبهات 27 44 251200 FA حسین هنرخواه موسسه آموزش عالی امام صادق علیه السلام، قم عبدالرحیم سلیمانی بهبهانی استادیار پژوهشگاه علوم و فرهنگ اسلامی Journal Article 2026 08 11 <span>One of the evidences of the miraculous nature (iʿjāz) of the Qur'an is its prophecies, among which the report mentioned in verses two to four of Sūrat al-Rūm stands as one of the most prominent instances. These verses refer to the victory of the Romans over the Persians—or, according to another possibility, the defeat of the Romans at the hands of the Muslims—along with an indication of the approximate time of its occurrence. Some writers have raised objections against the miraculous character of this report of the unseen. The present study, aiming to elucidate and substantiate this prophecy and to respond to the aforementioned objections, has—through an analytical-critical method—reached the conclusion that the very truthfulness of the "prophecy" in these verses is free of ambiguity, whether they were revealed in Mecca or in Medina. Moreover, since the Qur'an contains various reports about the future that have been accurately fulfilled, the realization of the Qur'an's prophecies cannot be regarded as coincidental. Rather, the source of the Noble Prophet's (peace be upon him) knowledge of the future in general, and of the report of the victory of the Romans or the Muslims in particular, is his connection with the world of the unseen and the celestial realm (malakūt). Furthermore, any prophecy accompanied—prior to or concurrent with it—by a claim to prophethood constitutes, by virtue of divine wisdom and the reprehensibility of leading servants astray, a sign of the truthfulness of the claimant to prophethood.</span> یکی از شواهد اعجاز قرآن پیشگویی‌های آن است که خبر مذکور در آیات دوم تا چهارم سوره روم یکی از برجسته‌ترین مصادیق آن‌ها است. در این آیات به پیروزی رومی‌ها بر ایرانی‌‌ها- و بنا بر ‌احتمالی دیگر، به شکست رومی‌ها در برابر مسلمانان- با ذکر زمان تقریبی وقوع آن، اشاره شده است. برخی نویسندگان، بر معجزه بودن این خبر غیبی شبهاتی وارد کرده‌اند. پژوهش حاضر، با هدف تبیین و اثبات این پیشگویی و پاسخ به شبهات مذکور، به روش تحلیلی- انتقادی به این نتیجه دست یافته است که اصل صدق «پیشگویی» بر آیات مذکور، خواه در مکه نازل شده باشد و یا در مدینه، ابهامی ندارد، و از آنجا که در قرآن خبرهای مختلفی از آینده وجود دارد که به درستی محقق شده است،‌ نمی‌توان وقوع پیشگویی‌‌های قرآن را تصادفی دانست، بلکه منشأ آگاهی پیامبر اکرم (ص) نسبت به آینده به طور عام، و نسبت به خبر پیروزی رومیان یا مسلمانان، ارتباط با عالم غیب و ملکوت است و هر پیشگویی که قبل یا مقارن آن با ادعای نبوت همراه باشد، به استناد حکمت الهی و قبح اضلال بندگان، نشانه صدق مدعی نبوت است. https://www.kalamislami.ir/article_251200_bfb3206155832047330e55a331d6734e.pdf