دلالت آیه «و تعیها أُذُن واعیة» بر امامت حضرت علی(ع) و پاسخ به شبهات ابن تیمیه

نوع مقاله: مقاله علمی - پژوهشی

نویسندگان

1 دانشیار دانشگاه ادیان مذاهب

2 دانش آموخته سطح سه مرکز تخصصی علم کلام

چکیده

بر اساس روایات شیعه و اهل سنت و نیز دیدگاه مفسران اسلامی، مراد از «أُذُن واعیة» (گوش شنوا) در آیه دوازدهم سوره حاقه حضرت علی(ع) است. به اعتقاد مفسران فریقین تطبیق «أُذُن واعیة» بر حضرت علی(ع) بر کمال علم و دانش آن حضرت دلالت دارد، از این­رو علمای امامیه آیه شریفه «و تعیها أُذُن واعیة» را یکی از دلائل نقلی امامت آن حضرت دانسته­اند. ابن تیمیه حدیث دال بر نزول آیه مذکور در شان حضرت علی(ع) را دروغ پنداشته و گفته است «أُذُن واعیة» اختصاص به ایشان نداشته و هر کسی می­تواند با اطاعت از فرامین الهی مصداق آن باشد. ابطال این دو مدعای ابن تیمیه و اثبات استواری استدلال به این آیه شریفه، موضوع پژوهش این نوشتار است.

کلیدواژه‌ها


عنوان مقاله [English]

The implication of the verse “for all attentive ears to retain” on the Imamate of the Imam Ali and answer to Ibn Taymiyyya's doubts

چکیده [English]

Based on Shi'a and Sunni traditions, as well as the views of Islamic commentators, the meaning of  “attentive ears” In the twelfth verse of Surah al-Ghadāqah is Imam Ali. According to the  Shiite and Sunni commentators, this verse implies the fullness of his knowledge. So, in Imamiyeh scholars’ view this has considered as an one of the revealed argument  for the Imamate. Ibn taymiyyah believes that the tradition which implies on the the Imamate of the Imam Ali is false and says that this verse does not belong to him and include whoever obeys God’s orders. This article is about the rejection of  these two claims of Ibn Taymiyyah and proving the solidity of reasoning to this verse. Based on Shi'a and Sunni traditions, as well as the views of Islamic commentators, the meaning of  “attentive ears” In the twelfth verse of Surah al-Ghadāqah is Imam Ali. According to the  Shiite and Sunni commentators, this verse implies the fullness of his knowledge. So, in Imamiyeh scholars’ view this has considered as an one of the revealed argument  for the Imamate. Ibn taymiyyah believes that the tradition which implies on the the Imamate of the Imam Ali is false and says that this verse does not belong to him and include whoever obeys God’s orders. This article is about the rejection of  these two claims of Ibn Taymiyyah and proving the solidity of reasoning to this verse.
 

کلیدواژه‌ها [English]

  • of Ibn Taymiyyah
  • attentive ears
  • Imamate of the Imam Ali
  • successive tradition