حضرت آیت الله سبحانی (حفظه الله) موسسه امام صادق(علیه السلام) فصلنامه کلام اسلامی 2322-4592 28 112 2019 12 22 The reason for the Sinaitic arguments is not the argument of the truthful from Mulla Sadra's point of view سرّ صدیقین نبودن برهان‌های سینوی از منظر ملاصدرا 9 22 118158 FA عسکری سلیمانی امیری هیئت علمی مؤسسه امام خمینی(ره) Journal Article 2020 10 20 The existence of God is one of the most important issues in the first philosophy. The necessary being is a being whose existence is not dependent on anything else and the creation argument is the argument that the existence of God is proved by the existence of his creation, and this is a kind of dependence for proving the existence of God, and creation is separate from God, so we must accept that something other than God is involved in proving the existence of God. But philosophers, have noticed that it is better if the proof of the existence of God does not depend on something else, but relies solely on himself. Therefore, since his existence is not based on his creation, it is better if his proof is not based on his creation. This type of argument has been called the the argument of the truthful and Ibn Sina claims that he has interpreted such an argument; Because the objective existence, which denies sophistry, is either obligatory or possible, and in both cases it is proved to be obligatory, and on this basis it claims that its argument is the argument of the truthful; Because the proof of God's existence is not based on something else- that is, his creation. But Mulla Sadra, emphasizing the correctness of Ibn Sina's argument, does not consider it to be the argument of the truthful. The present article, based on the analysis of Ibn Sina's argument and the analysis of Mulla Sadra's critiques, shows why Ibn Sina's argument is not the argument of the truthful from the point of view of Mulla Sadra. Therefore, the range of arguments that have followed Ibn Sina's argument is not the argument of the truthful. Of course, these arguments are superior to the creation argument, and therefore, according to Mulla Sadra, Ibn Sina's argument is close to the method of the argument of the truthful. In the end, we will mention why Mulla Sadra's argument is true. از اهم مباحث در فلسفة اولی اثبات واجب الوجود است. واجب الوجود موجودی است که وجودش وابسته به هیچ چیز دیگری نیست و برهان خلقی برهانی است که وجود خدا به واسطة وجود خلقش اثبات می‌شود و این نوعی وابستگی در اثبات وجود خدای متعال است و خلق به گونه‌ای بیگانه از خداست ازاین‌رو باید متلزم شد که بیگانه در اثبات واجب مداخله دارد. اما فیلسوفان در اندیشه اثبات خدای متعال توجه کرده‌اند که اگر اثبات وجود خدا به بیگانه وابسته نباشد، بل صرفا به خود متکی باشد، بهتر است. بنابراین همانطور که وجودش مبتنی بر خلقش نیست، اثباتش هم مبتنی بر خلقش نباشد، بهتر است. این نوع برهان را صدیقین نامیده‌اند و ابن سینا مدعی است که چنین برهانی را تقریر کرده است؛ چرا که وجود عینی در متن خارج، که نافی سفسطه است، یا واجب است یا ممکن و در هر دو حال واجب اثبات می‌شود و بر این اساس مدعی است برهانش صدیقین است؛ چرا که اثبات وجود خدا مبتنی بر بیگانه، یعنی خلقش نیست. اما ملاصدرا با تأکید بر درستی برهان ابن سینا آن را صدیقین نمی‌داند. نوشتار حاضر بر اساس تحلیل برهان ابن سینا و تحلیل نقدهای ملاصدرا سرّ صدیقین نبودن برهان ابن سینا را از منظر ملاصدرا نشان می‎دهد. بنابراین طیفی از برهان‌ها که از برهان ابن سینا تبعیت کرده‌اند، صدیقین نیست. البته این دسته برهان‌ها برتر از برهان خَلقی‌اند و ازاین‌رو از نظر ملاصدرا برهان ابن سینا قریب به منهج صدیقین است. در پایان اشاره خواهیم کرد که چرا برهان ملاصدرا صدیقین است. https://www.kalamislami.ir/article_118158_c15ea64280d86e70394c5ffa6c9fa373.pdf

حضرت آیت الله سبحانی (حفظه الله) موسسه امام صادق(علیه السلام) فصلنامه کلام اسلامی 2322-4592 28 112 2019 12 22 Reconsider the solution of the problem of evil based on the principles of Hekmat Motaalie بازنگری در حل مسئله شر بر اساس مبانی حکمت متعالیه 23 39 118160 FA خدیجه سپهری دانشجوی دکتری دانشگاه تهران علی ربانی گلپایگانی استاد حوزه علمیه Journal Article 2020 10 20 Mulla Sadra has given several answers to the problem of evil. He considered good as an existential thing and evil as non-existent, but offered two definitions of good and evil. In the present article, after examining the relationship between evil and non-existence, and the prime matter and entity, Sadra's seemingly contradictory statements in this regard were explained and Sadra's final opinion was introduced as the equating of evil with non-existence. On the other hand, according to the doubt in the unique reality and in the fundamentality of existence and in the union of the matter and form, as well as the question of the possibility of movement in abstractions, which is one of the essential principles of Sadra's Hekmat Motaalie, the material and abstract boundaries have been removed and the five probabilities of the universe posed by Aristotle in solving the problem of evil were reduced to three probabilities and caused the return of natural evil to metaphysical evil. Examining the moral evil, we finally came to the conclusion that the return of all evil to metaphysical evil, and the most central answer to the problem of evil based on the principles of Hekmat Motaalie is the non-existence of evil. Also, Sadra's general view of the world as a personal unit proved the superiority of the world and the system that governs it through the efficient and ultimate cause of the world, and attributed the evil in it to the existential need of the world. ملاصدرا پاسخ‌های متعددی به مسئله شر داده است. او خیر را امری وجودی و شر را عدمی دانسته، اما دو تعریف از خیر و شر ارائه کرده است. در مقاله حاضر پس از بررسی رابطه شر با عدم، هیولی و ماهیت، سخنان به ظاهر متناقض صدرا در این رابطه تبیین شده و نظر نهایی صدرا به عنوان تساوق شر با عدم معرفی گردید. از سوی دیگر طبق تشکیک در حقیقت واحده اصیل وجود و اتحاد ماده و صورت، و نیز مسئله امکان حرکت در مجردات که از لوازم مبانی حکمت متعالیه صدرا محسوب می‌شود، مرز مادی و مجرد برداشته شده و لذا احتمالات پنج‎گانه عالم که توسط ارسطو در حل مسئله شر مطرح شده بوده به سه احتمال کاهش یافت، و موجب بازگشت شر طبیعی به شر متافیزیکی شد. با بررسی شرور اخلاقی نیز در نهایت به این نتیجه رسیدیم که بازگشت همه شرور به شر متافیزیکی بوده، و محوری‌ترین پاسخ به مسئله شر بر اساس مبانی حکمت متعالیه، عدمی بودن شر است. همچنین نگاه کلی صدرا به عالم به عنوان یک واحد شخصی، افضل بودن عالم و نظام حاکم بر آن را از طریق علت فاعلی و غایی عالَم به اثبات رسانده و شر موجود در آن را به فقر وجودی عالم نسبت داد. https://www.kalamislami.ir/article_118160_82d630ea32bfd4c8a059df33d917cd2d.pdf

حضرت آیت الله سبحانی (حفظه الله) موسسه امام صادق(علیه السلام) فصلنامه کلام اسلامی 2322-4592 28 112 2019 12 22 The infallibility of the prophets towards the condemned fear from the point of view of reason and narration and answering to the problems عصمت پیامبران نسبت به خوف مذموم از منظر عقل و نقل و پاسخ به اشکالات 41 62 118161 FA حسین هنر خواه دانشجوی دکتری موسسه آموزش عالی امام صادق(ع) محمد ذوهی هریس مدرس حوزه علمیه Journal Article 2020 10 20 The Imams, based on rational and narrative arguments, believe that all the prophets and messengers of God are infallible towards all abominations, including the condemned fear. However, according to the text of the Holy Quran, some prophets have been frightened, and have been forbidden. Some deniers of the infallibility of the prophets, by quoting such verses, have raised doubts about the infallibility of the prophets. The present article, using a descriptive-analytical method, examines this issue from the point of view of reason and narration, and by dividing fear into praiseworthy and reprehensible, shows that the prophets are infallible towards reprehensible fear and praiseworthy and natural fear does not contradict infallibility. And further, has answered the doubts of the deniers of the infallibility of the prophets.<br />  امامیه، بر اساس ادله عقلی و نقلی، معتقدند همه انبیاء و رسولان الهی نسبت به تمام منفّرات از جمله خوف مذموم معصوم هستند. با این حال بر اساس ظاهر گزارش قرآن کریم، برخی از انبیاء دچار خوف شده، و مورد نهی قرار گرفته‎اند. برخی از منکران عصمت انبیاء با استناد به این قبیل آیات، شبهاتی بر عصمت انبیاء از خوف مطرح کرده‌اند. مقاله حاضر با استفاده از روش توصیفی- تحلیلی، این مسأله را از دیدگاه عقل و نقل بررسی نموده، و با تقسیم خوف به ممدوح و مذموم، نشان داده که پیامبران نسبت به خوف مذموم، معصوم بوده و خوف ممدوح و طبیعی، منافاتی با عصمت ندارد، و در ادامه، شبهات منکران عصمت انبیاء از خوف مذموم را پاسخ گفته است https://www.kalamislami.ir/article_118161_ea1e0541d24bf715aa457b0b148682ba.pdf

حضرت آیت الله سبحانی (حفظه الله) موسسه امام صادق(علیه السلام) فصلنامه کلام اسلامی 2322-4592 28 112 2019 12 22 A critical study of the reason for Ibn Taymiyyah's "exaltation" about the infallibility of the prophets بررسی انتقادی دلیل «رفعت مقام» ابن تیمیه درباره عصمت پیامبران 63 77 118164 FA صفدر رجب زاده طلبه سطح چهار محمدعلی وطن دوست استادیار دانشگاه فردوسی مشهد - دانشکده الهیات - گروه فلسفه و حکمت اسلامی علیرضا کهنسال دانشیار دانشگاه فردوسی مشهد Journal Article 2020 10 20  What is called "exaltation" in this article is the argument that Ibn Taymiyyah has made in his books about the repentance of the prophets and their innocence from sins. According to this argument, the prophets were not innocent of their sins and always prayed to God for their sins. According to Ibn Taymiyyah, this repentance does not contradict the position of the prophets and does not cause their dignity to be diminished, but such repentance leads to the elevation of their position; Because God Himself has commanded repentance and called Himself repentance. In the present study, attempt to evaluate Ibn Taymiyyah's view on the truth of the prophets' repentance from sins by a descriptive-analytical method and with a critical approach. In the end, it is concluded that his view is inconsistent with such things as: the truth of repentance, the consensus of scholars, and explicit verses of the Qur'an. آنچه در این نوشتار «رفعت مقام» نامیده شده است، استدلالی است که ابن تیمیه در کتب خود پیرامون توبه پیامبران و معصوم نبودن آنان از گناهان، اقامه کرده است. بر اساس این استدلال، پیامبران از گناهان معصوم نبوده و همواره به خاطر ارتکاب گناه نزد خداوند تضرع، و درخواست بخشش کرده‌اند. در باور ابن تیمیه این توبه با جایگاه پیامبران منافات ندارد و موجب کسر شأن آنان نمی‌شود، بلکه چنین توبه‌ای سبب رفعت مقام آنان می‌شود؛ چراکه خود خداوند دستور به توبه داده و خویش را تواب نامیده است. در پژوهش حاضر تلاش شده است تا با روش توصیفی- تحلیلی و با رویکرد انتقادی، دیدگاه ابن تیمیه درباره حقیقت توبه پیامبران از گناهان مورد ارزیابی قرار گیرد. در پایان این نتیجه به دست آمده است که دیدگاه وی با مواردی چون: حقیقت توبه نصوح، اجماع علما، و آیات صریح قرآن ناسازگار است. https://www.kalamislami.ir/article_118164_e207c3a68dcfae224c90630d8debf422.pdf

حضرت آیت الله سبحانی (حفظه الله) موسسه امام صادق(علیه السلام) فصلنامه کلام اسلامی 2322-4592 28 112 2019 12 22 Increasing the knowledge of Imam from the perspective of narrations ازدیاد علم امام معصوم از منظر روایات 79 90 118165 FA محمد فرضی پوریان دانش آموخته سطح 4 موسسه آموزش عالی امام صادق(ع) Journal Article 2020 10 20 The scope of the Imam's knowledge is one of the most important issues of the Imamate, which has long been discussed among Islamic theologians. Imami theologians agree that the Imam should have a comprehensive and complete knowledge of the teachings and rules of religion, but have some differences about the Imam's awareness of the facts of the world of creation and past, present and future events, the interior of human beings, purgatory news, and resurrection.Undoubtedly, one of the main sources of this difference is two categories of narrations, some of which discuss the Imam's knowledge about the mentioned cases and others speak about the increase of the Imam's knowledge. The content of the second category of narrations is to increase the knowledge of the Imam at a specific time that conflicts with his knowledge of the above-mentioned matters. In the present article, the conflict between these two categories of narrations in terms of document and meaning will be resolved. ‏متکلمان امامیه در اینکه امام باید از علمی جامع و کامل نسبت به معارف و احکام دین برخوردار باشد، اجماع دارند، اما در آگاهی امام از حقایق عالم تکوین و حوادث گذشته، حال و آینده، باطن انسان‌ها، اخبار برزخ، قیامت و... اختلاف دارند. بدون شک یکی از اسباب اصلی این اختلاف، وجود دو دسته از روایات در منابع روایی است. یک دسته، از علم امام به موارد ذکر شده خبر می‌دهند و دسته دیگر، از افزایش علم امام سخن می‌گویند و اینکه هر سال یا هر شب جمعه و حتی لحظه به لحظه بر علم امام اضافه می‌شود و اگر این افزایش نباشد، علم امام نابود می‌شود. در نوشتار پیش رو، این دو دسته روایات از حیث سند و دلالت بررسی و تحقیق شده، و چگونگی رفع تعارض بین آنها روشن می‌شود. https://www.kalamislami.ir/article_118165_0f2f064c690eb38d90749b6dd82205a0.pdf

حضرت آیت الله سبحانی (حفظه الله) موسسه امام صادق(علیه السلام) فصلنامه کلام اسلامی 2322-4592 28 112 2019 12 22 Jalaluddin Davani’s theological Methodology روش شناسی کلامی جلال الدین دوانی 91 111 118166 FA سید علی حسینیان دانش آموخته سطح چهار، مؤسسه آموزش عالی امام صادق(ع) عبدرالرحیم سلیمانی بهبهانی دانش آموخته سطح چهار، مؤسسه آموزش عالی امام صادق7، استادیار پژوهشگاه علوم و فرهنگ اسلامی Journal Article 2020 10 20 Zayn al-Din Bayazi is one of the prominent Shiite scholars in the ninth century AH. Using the sciences in which he was considered a professor, he was able to compile valuable works in theology. He hold a special place on reason, and makes extensive use of rational reasoning. However, he is not unaware of the authority of revelation and uses this method of knowledge in its place. The same approach and method caused the emergence of pure theological works from him with the color and smell of reason and at the same time having the authority of revelation. محقق دوانی یکی از متکلمان برجسته اشعری است که- بنابر شواهد- بعدها شیعه شد. ایشان علاوه بر علم کلام، در سایر علوم از قبیل فلسفه، تفسیر، فقه و ... صاحب اندیشه بود، و این جامعیت در آثار کلامی‌اش نمایان است. وی در کلام، از روش کلامی خواجه نصیرالدین طوسی، و در فلسفه از ابن سینا و سهروردی تاثیر پذیرفت. او با اینکه در عقائد، مشی اشعری دارد، اما این امر، مانع آزاداندیشی و تفکر فیلسوفانه‌ او نگردید. بر همین اساس رویکرد او در بیشتر مباحث کلامی، بهره‌گیری از استدلال عقلی فلسفی است، و در موارد تعارض بین عقل با ظاهر نقل، با ابتنای بر عقل، به تأویل نقل اقدام نمود. البته در مسائلی که وجه غالب آنها نقلی بود به نقل قطعی عنایت ویژه‌ای داشت و از ادله نقلی بهره‌مند گشت، چنان‌که در مواردی هم سر سفره‌ی ادله‌ی عقلی و نقلی توأمان نشست. https://www.kalamislami.ir/article_118166_d0b6f4d8110536086ac878190ec75014.pdf