حضرت آیت الله سبحانی (حفظه الله)
موسسه امام صادق(علیه السلام)فصلنامه کلام اسلامی2322-45922710820190220Semantics of infinite in Islamic Philosophy and theologyمعناشناسی نامتناهی در فلسفه و کلام اسلامی93196323FAعلیرحیمیدانشجو دکتریمحمدبنیانیدانشیار دانشگاه شیرازJournal Article20191112One of the questions that is emphasized by Muslim philosophers is the infinity of essence and attribute’s God. This writing concerns with the etymology of infinity by considering various usages in the expressions of philosophers and theologians and mentioning some of its divisions. The result of this usages is that describing God to infinity is different in its essence and attributes. Our understanding of essence’s infinity is synoptic and negative. Nothing of the act’s attributes is infinite and however the infinity of essence’s attributes, such as living could be understand positively, is comprehensible positively, but essence knowledge is not actually infinite and just continually described to infinity.یکی از مسائل مورد تأکید فیلسوفان مسلمان، عدم تناهی ذات و صفات خداوند متعال است. این نوشتار به مفهوم شناسی عدم تناهی از طریق بررسی استعمالات گوناگون آن در لسان حکماء و متکلمان و ذکر پارهای از تقسیمات مربوط به آن پرداخته است. حاصل بررسی این استعمالات آن است که اتصاف خداوند به وصف عدم تناهی، در حوزه ذات و صفات، متفاوت است. فهم ما از عدم تناهی ذات، اجمالی و سلبی است. هیچ یک از اوصاف فعلی نامتناهی نبوده و در حیطه اوصاف ذاتی نیز هر چند عدم تناهی وصفی چون حیات را میتوان به نحو ایجابی فهم کرد ولی علم ذاتی، نامتناهی بالفعل نیست و صرفا به نحو لایقفی متصف به عدم تناهی میشودhttps://www.kalamislami.ir/article_96323_5b65fa3d364e0970bc3702d6414a0907.pdfحضرت آیت الله سبحانی (حفظه الله)
موسسه امام صادق(علیه السلام)فصلنامه کلام اسلامی2322-45922710820190220The ontological foundations of Imam Khomeini in the ranking of the beings of the unseen worldمبانی هستی شناختی امام خمینی در رتبه بندی موجودات عالم ناسوت335196329FAعلیکریمیان صیقلانیگروه معارف اسلامی دانشگاه گیلانJournal Article20191112Imam Khomeini, with critical view on the ranking pyramid of creatures in classical philosophy, believes that the criterion of being superior to one another is the degree of epistemic development in the discovery of the worlds of being and not only that other beings share this trait with humanity, but also what Some creatures of the universe may have more developed intelligence, wisdom, and wisdom than some human beings, and we must consider those particular beings superior to some humans. The consequence of this view is that he believe that the famous proposition that "man is absolutely above all contingent creatures" is contemplative. The main question of this study is: Imam Khomeini on what intellectual basis presented such an opinion? It seems that the main intellectual basis of this idea is the basis of the unity and simplicity of existence, and the immanence of existential attributes and perfection in all beings of the unseen world, and in particular, the emanation of the knowledge to the beings as the main criterion for the development of contingent beings.امام خمینی ضمن نگاه انتقادی به هرم رتبه بندی موجودات در فلسفه کلاسیک، معتقد است معیار برتری موجودات بر یکدیگر، میزان توسعهیافتگی علمی در کشف عوالم هستی است و نه تنها موجودات دیگر نیز در برخورداری از این صفت با نوع انسان مشترک هستند، بلکه چه بسا برخی موجودات عالم ناسوت، شعور و خرد توسعهیافتهتری نسبت به برخی افراد انسان داشته و باید آن موجودات خاص را از برخی انسانها برتر بدانیم. نتیجه تبعی این دیدگاه، این است که ایشان قضیه مشهور «[نوع] انسان مطلقا اشرف موجودات امکانی است» را محل تأمل میداند. پرسش اصلی این پژوهش این است که امام راحل بر اساس چه مبانی فکری، چنین نظری دادهاند؟ به نظر میرسد اصلیترین بنمایه فکری این ایده، مبنای وحدت و بساطت هستی، و نیز سریان صفات و کمالات وجودی در همه موجودات عالم ناسوت و به ویژه، سریان علم به عوالم هستی به عنوان اصلیترین معیار توسعهیافتگی موجودات امکانی استhttps://www.kalamislami.ir/article_96329_65b8ad7b29430412ef13699cafbfa380.pdfحضرت آیت الله سبحانی (حفظه الله)
موسسه امام صادق(علیه السلام)فصلنامه کلام اسلامی2322-45922710820190220Proving of special Imamate from secession of plain texts of all names of Imamsاثبات امامت خاصه از طریق تواتر نصوص اسامی همهی ائمه(ع)536896331FAهادیسلیمانی فردانشجوحمیدرضاشاکرینهیئت علمی گروه منطق فهم دین پژوهشگاه فرهنگ و اندیشه اسلامی0000-0003-1493-4237Journal Article20191112After monotheism and prophecy, Imamate is the most basic beliefs of the Imamiyyah. This survey has rejected the claim of the book “Imamat and al-nas” that is claiming there is some contradiction to the names of the Imams in their own sources and has proved there is some secession of plain texts that is include all names of Imams. For this, firstly the unity of the elements of secession of plain texts has been explained for the scholarships of Shia and Sunni, then 55 hadiths (7 from Sunnis and 48 from Shiites), including the names of all Imams, from the 21 first-hand sources of Shiites and Sunnis, with 90 Sindh addresses. Next, the approximate time criterion for each narrative class is specified to explain secession of plain texts of all the narrator classes. At the end, the result is there are 21 companions, 40 functionaries, and about 60 narrators for the middle classes to the books of the narrator. There are also religious divisions in some classes ofnarrators.امامت امامان معصوم اهل بیت: پس از توحید و نبوت، زیربناییترین عقاید خاص امامیه است. در این پژوهش برای رد ادعای کتاب «الامامة و النص» که مدعی وجود معارض برای نصوص اسامی امامان امامیه: در منابع خود ایشان گردیده، تواتر معنوی نصوص مشتمل بر نام همهی ایشان: اثبات شده است؛ تا در فرض وجود روایتهای معارض، اعتبار آنها مخدوش گردد. در این راستا نخست وحدت ارکان تواتر اصطلاحی، نزد دانشمندان فریقین تبیین شده، سپس 55 حدیث (7 مورد از اهل سنت و 48 مورد از شیعه) مشتمل بر نام همهی امامان:، از 21 منبع دست اول شیعه و اهل سنت، با 90 سلسله سند آدرسدهی شده است. در مرحلهی بعد جهت تبیین تواتر در تمام طبقههای راویان، معیار زمانی تقریبی برای هر طبقهی روائی معین شده است. در پایان نتیجهی شمارش راویان هر طبقه، وجود 21 صحابی، 40 تابعی و حدود 60 راوی برای طبقات میانی تا کتابهای ناقل آن نصوص است. نیز در برخی طبقهها اختلاف مذهبی راویان بیان شده استhttps://www.kalamislami.ir/article_96331_7f26d45735820be9e84b1eb6941335bd.pdfحضرت آیت الله سبحانی (حفظه الله)
موسسه امام صادق(علیه السلام)فصلنامه کلام اسلامی2322-45922710820190220The Scientific Function of Hakim Mullah Mohammad Fozuli in the Evolution of Imamiyyah Theology and Transfering of the scientific heritage of Heliehکارکرد علمی حکیم ملا محمد فضولی در سیر تطور کلام امامیه و انتقال تراث علمی حوزه حلّه699096334FAرسولرضویاستادیارJournal Article20191112The tenth century, due to the prevailing political and social conditions, is characterized by periods in which we have little knowledge of how to transfer the heritage of the Helieh and Shiraz districts to the Najaf and Isfahan districts and to the evolution of the Imamiyyah period and the era in which "Mohammad Fozuli" came to Studying, teaching and writing, and studying and understanding their scientific functions can expand our knowledge of the evolution of the Imamiyyah in the above mentioned period. Therefore, in this paper, by using the library method, referring to the surviving books of Fozuli and other related writings, and his re-exploration of theological method and his ontological, cosmological and anthropological beliefs revealed that he was one of the active theologians - philosophers in the tenth century, and has been one of the major hieratical transmitters of the Hilla. He has used rational method in theological discourses and has used revelation and reason together with avoidance of anti-revelation or sufficient-reason and we can summary his functions in scholars such as Allameh Haley and Fazel Maqdad and confronting the newly established Sufi trend in Shia scientific centers and the trend of theologian-mystics in Shiraz and using of Turkish, Persian, and Arabic literature for promoting his theological concepts and teachings.قرن دهم به دلیل شرایط سیاسی واجتماعی حاکم بر آن، از دورههای کم آگاهی تاریخی ما نسبت به چگونگی انتقال میراث حوزههای حلّه و شیراز به حوزههای نجف سوم و اصفهان و سیر تطور کلام امامیه است؛ عصری که «ملامحمد فضولی» در آن عصر به تحصیل، تعلیم و نگارش مشغول بود و بررسی و کسب شناخت نسبت به کارکردهای علمی ایشان میتواند دایره معرفتی ما از سیر تطور کلام امامیه در دوره یادشده را گسترش دهد. در این مقاله با استفاده از شیوه کتابخانهای و مراجعه به کتابهای بازمانده از فضولی و دیگر نگاشتههای مرتبط با وی، و با بازکاوی روش کلامی و باورهای شناختشناسی، جهانشناسی و انسانشناسی وی معلوم گشت که وی یکی از متکلم- فیلسوفان فعّال در قرن دهم و از انتقال دهندگان تراث حوزه حله بوده است. او در مباحث کلامی از روش عقلگرایی سود جسته و با پرهیز از نقل ستیزی یا عقل بسندگی، وحی و نقل را در کنار هم به کار گرفته است. کارکردهای وی را میتوان در میراث داری دانشمندانی چون علامه حلی و فاضل مقداد، مقابله با جریان صوفیگرایی نو تاسیس در مراکز علمی شیعه و جریان متکلم -عارفان حوزه شیراز و استفاده از ادبیات ترکی، فارسی و عربی برای ترویج مفاهیم و آموزههای کلامی، خلاصه کردhttps://www.kalamislami.ir/article_96334_840f9af6824162990b0fcde0a7849309.pdfحضرت آیت الله سبحانی (حفظه الله)
موسسه امام صادق(علیه السلام)فصلنامه کلام اسلامی2322-45922710820190220Abd Al-razagh Lahigi’s theological methodologyروش شناسی کلامی عبد الرزاق لاهیجی9112096336FAمحمد حسیننجفی کانیدانشجو دکتریعلیربانی گلپایگانیاستاد حوزهJournal Article20191112Abd Al-razagh Lahigi is a famous philosophical-theological figure in shia. Intellectual, logical and philosophical reasoning have given special force to his theologian works and the appropriate usage of revelation, especially in problems whose transmission is predominant, made his theological method comprehensive. Because of his mastery of the rational, theological, philosophical, and mystical realms, he has been able to properly judge disputes, possibly reduce the scope of the disagreements, removes misunderstandings and prove inaccurate evidence of some of the accusations against philosophers or others. Overall, his method and attitude in theological discourses played a significant role in the development and deepening of Imamiyyah.عبدالرزاق لاهیجی از چهرههای فلسفی- کلامی مشهور شیعه است. استدلالهای عقلی، منطقی و فلسفی، به آثار کلامی وی استحکام ویژهای داده است، چنانکه بهرهگیری مناسب از نقل وحیانی، به ویژه در مسائلی که صبغه نقلی آنها غالب است، موجب جامعیت روش کلامی ایشان گردیده است. به دلیل جامعیت علمی در زمینه معقول و منقول، کلام، فلسفه و عرفان، توانسته است در مسائل اختلافی به درستی داوری کند و احیانا از دامنه اختلافات بکاهد و سوء فهمها را برطرف نموده، نادرستی برخی اتهامات را که به فلاسفه یا دیگران وارد شده است، اثبات کند. در مجموع، روش و نگرش او در مباحث کلامی، در توسعه و تعمیق کلام امامیه نقش بسزایی داشته است.https://www.kalamislami.ir/article_96336_f2d7cadbf3f2984f2fc6d7075dc84fa6.pdfحضرت آیت الله سبحانی (حفظه الله)
موسسه امام صادق(علیه السلام)فصلنامه کلام اسلامی2322-45922710820190220The reason of Anti-philosophy in Tafkik School (With the focus of Mojtaba Qazvini)فلسفه فلسفه ستیزی مکتب تفکیک (با محوریت آراء شیخ مجتبی قزوینی)12113996339FAعلیقدردان قراملکیدانشجوی دکتری دانشگاه معارف اسلامی قم/ پژوهشگر پژوهشگاه معارجمحمد حسنقدردان قراملکیدانش آموخته مؤسسه آموزش عالی امام صادق(ع)، استاد پژوهشگاه فرهنگ و اندیشه اسلامی.Journal Article20191112Religious studies use various methods such as rational, transitive and intuitive. Among these methods, transitive method with emphasis on traditions and innate reason is the only way for understanding religion for Tafkik School. By distinguishing between innate reason and human reason, this school gives the validity to innate reason. Because philosophy uses human reason, the school of Tafkik considered this knowledge invalid and considered it a competitor to its view of what it considers to be law and religion, and thus sought to criticize the knowledge of philosophy. The reason of Anti-philosophy in Tafkik School can be divided under two factors: Epistemic (causal) and non-epistemic (causal). Epistemic factors are “Uncertainty of philosophy”, “invalidity of logic”, “Interpretation of religious appearance and scripture by philosophy”, “Dedication of Philosophy in Narratives” and “disagreement between two methods” and non-epistemic factors are “difficulty of philosophical issues”, “Creation emulation or imitation”, and “Marginalize Ahlul Bayt”. In this essay, by focusing on the arguments and reasons put forward by the proponents of the Tafkik School, with the emphasis on Sheikh Mojtaba Qazvini, the lack of implication of the mentioned principles on the claim of the Tafkik School, has been explained.دین پژوهی از روشهای مختلفی همچون «عقلی»، «نقلی» و «شهودی» بهره میبرد. مکتب تفکیک از میان این روشها تنها راه کاشف دین را، نقل با رهیافت تاکید بر روایات و بهرهگیری از عقل فطری میداند. این مکتب با تفکیک میان عقل فطری و عقل بشری، به اعتبار عقل فطری حکم میکند. با توجه به بهرهگیری دانش فلسفه از عقل بشری، مکتب تفکیک این دانش را نامعتبر دانسته و آن را رقیب و مقابل دیدگاه خویش که آن را شریعت و دین تلقی میکند، قلمداد کرده است، ازاینرو بر نقد و گریز از دانش فلسفه همت گماشته است. فلسفه فلسفه ستیزی مکتب تفکیک را میتوان تحت دو عامل معرفتی (دلیل گرایانه) و غیر معرفتی (علّت گرایانه) تقسیم نمود. «یقینی نبودن فلسفه»، «بی اعتباری منطق»، «تأویل ظواهر و نصوص دینی توسط فلسفه»، «نکوهش فلسفه در روایات» و «مخالفت نتایج دو روش» عوامل معرفتی و ادله این مکتب بوده، و «صعوبت مسائل فلسفی»، «ایجاد تحیّر یا تقلید» و «به حاشیه راندن اهل بیت:» عوامل غیر معرفتی و علل این مکتب در فلسفه ستیزی است. در این نوشتار با تأمل در ادله و علل مطرح شده طرفداران مکتب تفکیک با محور قرار دادن شیخ مجتبی قزوینی، عدم دلالت مبانی یاد شده بر مدعای مکتب تفکیک تبیین شده است.https://www.kalamislami.ir/article_96339_4d18a01e3dd8ab17c0a3ddfe459f9adb.pdf